×

Zasady dotyczące cookies

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu œwiadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.

Ostrzeżenie Ostrzeżenie: Istnieje możliwość zapisu pliku konfiguracyjnego w lokalizacji: /includes/configure.php. Istnieje ryzyko zagrożenia pracy systemu - zmień uprawnienia dla tego pliku.

Głodna tygrysica - bajki buddyjskie

Wydawca: ELAY
Data publikacji: 2006
Oprawa:twarda
Format:220x220
Stron:89
Tłumaczenie: Maria Olejniczak-Skarsgard i Krzysztof Lewandowski
ISBN: 3-916749-4-0

34.90 PLN

Tradycyjne kultury mądrze unikają podziału swej spuścizny na literaturę dla dzieci i dla dorosłych, stawiając pytania istotne dla każdego, bez względu na wiek: Co jest dobre? Co jest złe? Jak było niegdyś? Jaki jest właściwy sposób życia? Dżataki odnoszą się do takich pytań nie poprzez filozofię, lub ustalony opis świata, lecz przez żywądemonstrację funkcjonowania wartości moralnych i duchowych w naszym życiu. Ich uniwersalne przesłanie to współczucie, szacunek i miłość do wszystkich form życia, odwaga, wytrwałość, pogoda ducha i wiara.

Niniejszy wybór sk łada się z kilkunastu dżatak zaczerpniętych z książki Rafe'a Martina The Hungry Tigress (Głodna tygrysica). Autor jest zawodowym bajarzem i pisarzem z Rochester w stanie Nowy Jork, USA.

Dżataki, często zwane bajkami buddyjskimi, wykorzystują motyw przeszłych wcieleńhistorycznego Buddy. Przez ostatnie 2500 lat były one opowiadane, rysowane, malowane i odgrywane we wszystkich bodaj krajach Azji. Niektóre mają jednak znacznie starszy rodowód i zostały prawdopodobnie przystosowane do tradycji buddyjskiej przez późniejszych nauczycieli i mistrzów, którzy dostrzegli w nich ważne, ponadczasowe treści.

Dżataki należą nie tylko do najstarszych, ale i najpopularniejszych bajek. Żyją one w niezliczonych wersjach i stanowiły inspirację dla bajek Ezopa, Baśni z tysiąca i jednej nocy, dla średniowiecznych twórców, jak Chaucer, Spencer i Boccaccio, dla Szekspira, a nawet dla współczesnej Księgi dżungli Kiplinga. Największy i najstarszy zbiór dżatak, złożony z 547 opowieści w języku palijskim, swą ostateczną postać uzyskałokoło roku 500 n.e. i zatytułowany został po prostu Dżataka. Będąc skarbnicą wiedzy o kulturze Wschodu, dżataki uznane zostały z biegiem czasu za przekazywane przez tradycję ustną pouczenia samego Buddy, który opisał w nich swoje przeszłe wcielenia, kiedy odradzał się jako zwierzę, człowiek, bóg albo duch.

Rafe Martin opiera się w swym wyborze zarówno na podstawowej wersji palijskiej jak i na wersjach sanskryckich, starając się w żywy i przystępny sposób przekazać ich bogactwo nam, ludziom Zachodu. W spisie treści przy tytule większości dżatak umieszczono ich tradycyjne numery z klasycznego angielskiego tłumaczenia z pali.